Een stap in de goede richting!

i285978589326006268._szw1280h1280_

 

Daar lig ik in het zonnetje, bij te komen van het reisje naar Amsterdam en weer terug. Opeens denk ik aan hoe het de vorige zomer was. Toen ging het even heel goed met me.. Ik was vastberaden en 2014/2015 zou mijn jaar worden! Ik zou er alles aan doen om aan het einde van het jaar helemaal fit en gezond te zijn en ik zou een “fitnessguru” worden.
Ik sportte op dat moment minstens 5 keer in de week en soms zelfs twee keer per dag. Heeerlijk vond ik het! Nu ik dit schrijf denk ik echt wauw hoe heb ik dat oooit kunnen doen…? Al snel ging het ook weer steeds minder. De ene keer werd ik super duizelig en misselijk op de fiets, de andere keer hield ik het niet meer langer dan 20 minuten vol (terwijl ik normaal 2 uur sportte). Langzaam aan werd het minder en minder en opeens was het klaar.
Ook zou ik er alles aan doen om goede cijfers te halen op school en elke les bij te wonen. Want ik zou later mensen gaan helpen, het liefst door middel van het geven van creatieve therapie! Goede cijfers halen, ging goed voor zover ik de toetsen kon maken ivm niet naar school kunnen en mn hersenen die het vaak lieten afweten.. Maar ook dat kwam steeds vaker voor en uiteindelijk heb ik moeten besluiten dat er niks anders op zat dan te stoppen met mijn opleiding.

Wat kan er veel veranderen in een jaar.. Zoals ik al zei, ben ik vanochtend naar Amsterdam bij het CIR geweest. Mijn eerste kennismakingsgesprek heb ik gehad en nu staat het vast: Ik ga behandeling krijgen. Niet zomaar behandeling, neeee, de meest intensieve behandeling die ze daar hebben. Hoe mijn leven er binnenkort uit gaat zien? Ik ga 21 weken lang, 3 dagen in de week, 2/3 van mijn dag in Amsterdam doorbrengen. Het wordt ontzettend zwaar en eerst zal ik nóg een stuk slechter worden dan dat ik nu al ben, maar daarna zal er verbetering in komen.

Ik vind het in eerste instantie best eng, want hoe ga ik in godsnaam 3 dagen in de week én kunnen reizen én de hele dag praten én behandeling volgen (inclusief bewegen) én weer terugreizen?! Ik kan nu niet eens normaal een kwartiertje wandelen?! Maar goed, ik ga daar niet voor niks heen en het zal me op de een of andere manier wel lukken😊💪 Als het goed is, zal het ook steeds makkelijker gaan natuurlijk, dus dat is een mooi vooruitzicht.

Het wordt een nieuwe fase in mijn leven en hoewel ik het eng vind, kijk ik er heel positief naar en heb ik er zelfs stiekem wel een klein beetje zin in. Er gaat ontzettend veel gebeuren en ik zal er ook echt veel van leren op een positieve manier. Wordt 2016 dan eindelijk écht míjn jaar?? Gosh, I hope so… Aan mijn inzet zal het in ieder geval niet liggen, want ik zal hier voor de volle 100% voor gaan. Hoe zwaar het ook zal worden. Met als einddoel: auditie kunnen doen voor de Kleinkunst Academie. Want zingen en acteren is toch echt wat ik het allerliefste doe. Totaal iets anders dan hulpverlening. En ook al zal mensen helpen ècht iets blijven wat ik graag doe, toch wil ik even niks meer te maken hebben met ziektes, enz.. Ik wil alleen nog maar positiviteit😁 Na de behandeling staat niks mij meer in de weg en ga ik leven voor mijn “passie”. Er zijn genoeg tegenslagen geweest en het leven is te kort om niet te doen waar je het gelukkigst van wordt!

Ik wens jullie nog een hele fijne, zonnige, gelukkige dag toe🌞🌸

P.s. Het is nooit te laat om een carrièreswitch te maken, waar een wil is, is een weg!😁

Magic Everyday☆!!!

Delen is magisch
Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *