Weer een nieuwe weg in

i285978589329813918._szw1280h1280_

 

Zoals ik al eerder heb gezegd, ging het de laatste weken alleen maar slechter en slechter. Elke dag ging ik achteruit en op een gegeven moment kwam het zover dat ik alleen maar in bed kon liggen. Zo ontzettend veel pijn en zelfs op deze dagen (wanneer mijn grenzen dus al bereikt waren bij niks doen) die verschrikkelijke aanvallen, waarin ik volledig uitschakel. Gordijnen dicht zodat er zo weinig mogelijk licht binnen kwam, zo weinig mogelijk geluid en zo weinig mogelijk hoeven praten, want letterlijk al-les kostte me energie. Energie die ik gewoon ècht niet meer had. Ik was op. Mijn lichaam was op. Ik kón niet meer.

Mijn twijfels over de behandeling waren er al, maar nu was het overduidelijk. Dit was niet de juiste behandeling voor mij. Mijn lichaam kreeg tussen de (voor mij) ongelooflijk intensieve behandeldagen geen tijd om te herstellen. En als mijn batterij dan voor een kwartje was opgeladen voor de eerstvolgende behandeldag, werd ie weer tot in de min (ja zo voelt dat ècht) leeg gezogen.

Vorige week vrijdag was ik hiernaast ook nog eens hartstikke ziek, dus had ik me ziekgemeld voor de behandeling. Mijn lichaam kon dus blijven opladen op dat moment en dat voelde ik. Maandag en dinsdag leek het wel alsof ik ietsje meer energie kreeg. Mijn batterij werd opgeladen en ik werd even niet meer leeggezogen. Ik kon deze dagen zelfs weer uit bed, hoe heerlijk is dat!

Na fijne gesprekken met mijn ouders, oma, vrienden en opa en oma heb ik besloten om te stoppen met de behandeling. En dat moment van besluit voelde voor mij als een enorme opluchting. Nu moest ik het woensdag alleen nog vertellen aan de lieve mensen bij het CIR… Ze snapten het gelukkig allemaal, zo fijn!

Ook al zaten we daar allemaal voor iets anders, we begrepen elkaar en dat is een van de belangrijkste dingen in zo’n “proces”. Lieve (ex)groepsgenootjes ik heb zoveel bewondering voor jullie en ik wens jullie het aller aller beste en heeel veel succes toe!! En lieve Quinta, Simon en Rene, ook jullie wil ik nogmaals bedanken voor de afgelopen, leerzame weken. Ik ben blij dat ik jullie allemaal heb mogen leren kennen!

Nu ik een paar dagen heb kunnen opladen, voel ik me alweer een stuk beter dan een paar dagen terug. Hoe heerlijk denk je dat het is als je voelt dat je weer een beetje vooruit gaat in plaats van achteruit? Dat is echt superr hoor kan ik je vertellen..

In augustus ga ik met de revalidatiearts bespreken wat ik graag zou willen doen. Maar nu ga ik eerst genieten van mijn vakantie en goed uitzoeken wat voor mij zou kunnen helpen. Er zijn zoveel mogelijkheden, zoveel meer wegen die naar Rome leiden!

Hele fijne dagen, geniet van de zon, smeer je goed in, drink genoeg en let goed op hoeveel magische dingen en momenten er in je dagen zitten! Hoeveel tel jij er per dag? 10? 20? Misschien wel 50? Er zijn er zoveel!

Magic Everyday

Delen is magisch
Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *