In me, hope is never dead

Positief blijven. Wanneer je leven op rolletjes loopt, is dit niet iets waar je veel moeite voor hoeft te doen, maar wanneer je van alles kwijtraakt en je dagen voelen als een soort overleven, is dit een vak apart.

Het valt niet altijd mee om positief te blijven wanneer je chronisch ziek bent. Er wordt steeds meer van je afgenomen en het kan worden vergeleken met een soort rouwproces. Ook hier gaat iedereen op zijn eigen manier mee om.

Ik hoor vaak van mensen om mij heen “wat ben je positief!!” En “jouw positiviteit sleept je er doorheen”. Maar ook dat is relatief. Ben ik wel echt zo positief en sleept het mij er echt wel doorheen? Is het altijd goed om positief te zijn?

Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet altijd zo positief ben als dat het zou kunnen lijken. Ook ik heb momenten dat ik breek en ik even ontroostbaar ben. Ook ik heb soms de angst dat dit wel eens voor de rest van mijn leven zou kunnen zijn. Ook voor mij lijkt het nu even heel uitzichtloos en gaat het veel te langzaam. En ook ik heb de laatste tijd meer dagen dat ik over van alles baal dan dat ik geniet van de dingen die ik nog kan, omdat dat gewoon nog vrij weinig is. Maar is dit nu echt zo slecht? Ik denk dat dit juist heel normaal is wanneer je zo’n proces door gaat. Het zou raar zijn als ik bij alles zou zeggen “oh geeeeft niet!” “helemaal leuk dit toch!”. Haha dan zouden er veel mensen met van die vraagtekentjes boven hun hoofd lopen, denk ik.

Maar er zijn verschillende manieren om positief te blijven. Je hoeft echt niet alles leuk te vinden, maar je zou het kunnen accepteren. Ik zal een paar tips geven:

1. Ga het rouwproces aan. Juist door dit te doen, komt er uiteindelijk weer meer ruimte om het uiteindelijk te accepteren. Maar probeer alles stap voor stap te doen. Je hebt de tijd.

2. Een belangrijk iets in zo’n proces, is mensen om je heen hebben die je steunen. Probeer de mensen die je niet geloven of die kwetsende dingen zeggen, te negeren. Ik weet het, het is heel moeilijk om niet boos te worden en je niet te verdedigen, maar negeer het, ze weten niet beter.

3. Als mensen het niet snappen, probeer dan voorbeelden te geven zodat zij er een beeld bij krijgen. “Ik kan niet meer dan 5 minuten lopen”, “na een half uurtje iets te doen ondanks dat ik in de rolstoel zit, schakel ik uit.”

4. Probeer toch te blijven genieten van de dingen die er nog wel zijn. Laatst lag ik op de bank met ontzettend veel pijn en moest ik worden gevoerd door mijn moeder. Ondanks dat ik de hele tijd wegviel en ik me ontzettend beroerd voelde, gebeurde er iets grappigs tijdens het voeren en had mn moeder de slappe lach en ik moest ook lachen voor zover dat kon. Ze had zeg maar een lepel met eten voor mijn mond, maar ondertussen was zij met mijn opa aan het praten en keek dus een andere kant op. Ik zat al met mijn mond open, maar elke keer ging die lepel heen en weer en steeds van mijn mond weg, terwijl ik net bijna wilde happen. Toen keek ze me aan en deed die lepel naar mn mond, maar ik keek haar aan met een glimlach. Ze zei ” wat is er?”, “nee niks hoor, ik wacht.” En ze schoot in de lach, omdat ze toen pas besefte dat ze al de hele tijd met die lepel voor mijn hoofd rond zwaaide. De laatste tijd zijn de eerste gedachtes “ja maar ik lig hier en ik kan niks.” Maar zulke dingetjes maken me toch op zo’n moment even gelukkig en dat gevoel moet je dan zo lang mogelijk proberen vast te blijven houden.

5. Soms helpt het om bijvoorbeeld foto’s terug te kijken van of te denken aan leuke momenten, zo herleef je dat fijne gevoel weer even. Laat je niet meesleuren in het gevoel van: toen kon ik dat nog, maar focus je op hoe je je toen voelde.

6. Ga voor jezelf na of er dingen zijn die je juist hebt gekregen door dit proces. Meer zelfkennis? Lievere, echte vrienden? Meer inlevingsvermogen? Nieuwe talenten ontdekt? Heb je je ontwikkeld op een gebied waar je het nooit van had gedacht?

7. Blijf praten. Met vrienden, buren, familie of lotgenoten.

8. Probeer af en toe verwenmomentjes in te lassen. Precies doen waar je zelf zin in hebt! Maskertjes? Lekkere reep chocola? Of die ene film die je al zo lang wilt kijken.

9. Durf nee te zeggen. Wat niet gaat, dat gaat niet. Laat daarbij weten dat je het graag zou willen, maar dat je het niet red om miscommunicatie te voorkomen.

10. Maar het aller aller belangrijkste: Blijf hoop houden. Een paar van de mooiste dagen in je leven, moeten nog komen!!

En voor de mensen die te maken hebben met iemand die chronisch ziek is: laat de opmerking “blijf positief!!” maar achterwege, dit kan overkomen alsof we niet af en toe even verdrietig mogen zijn. Hou het maar bij iets als “ik geloof je” of “ik ben er voor je”. Deze woorden zijn goud waard.

Magic Everyday!☆

Delen is magisch
Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *