Lieve lieve lieve Sint

i285978589336582054._szw1280h1280_

 

Pas sinds vier jaar kan ik echt genieten van het sinterklaasfeest. Van alle blije en verwachtingsvolle gezichtjes. Van die lieve Sint en die vrolijke pieten. En natuurlijk van de hele gezellige sfeer die er hangt. Helaas was mijn gezichtje vroeger niet zo blij en verwachtingsvol. Vroeger was ik doods en doods bang. Wanneer alleen het woord “Sinterklaas” al viel, viel ik of in een heeeele diepe slaap tot alles weer voorbij was en ik rustig de kadootjes kon uitpakken of ik was bloednerveus.

Wat ik heel jammer vind, is dat wij nu iets te oud zijn om het nog echt te vieren, maar dat heb ik dit jaar ook wel even laten merken. Het gaat mij totaal niet om de kadootjes, maar om het gezellig samen zijn en de leuke sfeer. “Zó jammer he dat zoveel mensen dan een leuke avond hebben en wij dit jaar niet echt iets doen met Sinterklaas.” Enz.. Enz.. Na heel veel van dit soort opmerkingen gemaakt te hebben sneaky, hebben mijn ouders besloten om gezellig uiteten te gaan met opa en de oma’s. Super gezellig!! Terwijl iedereen een leuke avond had, hadden wij dat ook! Ik heb de hele dag gerust en het is tijdens het eten helemaal goed gegaan, onwijs fijn natuurlijk.

Bij die opmerkingen alleen had ik het natuurlijk niet gelaten. Ook had ik een schoen gepakt, liep daarmee de kamer binnen, liet hem even aan mijn ouders zien en zette hem vlak naast de televisie. Niet te missen natuurlijk. Vervolgens even een appeltje in de schoen gelegd en een liedje gezongen. Veeeel harder dan het geluid van de tv uiteraard. Maar toen moest er nog een verlanglijstje in! Tsja, wat moest ik daar nu op schrijven? Nouja, dit is hem geworden:

Lieve lieve lieve Sint,

Ik weet dat u hier eigenlijk niks aan vindt, maar dit jaar zal mijn verlanglijstje er iets anders uitzien dan normaal gesproken. Want het afgelopen jaar zijn wij onafgebroken ineengedoken door steeds opnieuw opkomende metaforische spoken. Daarom zal ik u niet vragen om materiele dingen. Ik wil u vragen of u voor elk persoon in dit gezin heeft wat er nodig is om ons te omringen en de rest even te kunnen verdringen.
Omringen met vrijheid en reinheid voor mama.
Omringen met rust en gezelligheid voor papa.
En omringen met geborgenheid en waardering voor mijn zus.

En wilt u mij dan voor even gezond laten zijn? Dan zal ik het omringen voor heel even van u over kunnen nemen. Een paar weken zonder deze ziekte en zonder deze pijn. Zodat ik weer even moeiteloos kan staan op mijn eigen benen.

Ik weet dat ik veel van u vraag, want helaas.. Vroeg ik nu toch maar gewoon om een cadeau. Dat zou u kunnen waarmaken, want dat zijn natuurlijk ècht uw zaken. Ik zit nu op een heel ander niveau. En terwijl ú zit achter uw bureau, weet ik dat u niets liever zou willen geven dan een heel makkelijk en zorgeloos leven.

Aan iedereen die dit zou vragen, zou ik dit willen opdragen. Omdat iedereen dit verdient. En ik weet, u bent een allemansvriend. “Lief gezin, Sint kan jullie niet geven wat jullie nu nodig hebben, maar het zal gerust vroeg of laat wat weg ebben.” Misschien dan de kerstman vragen als wij ons gedragen “Lieve Santa, voor in het nieuwe jaar: een gezond en gelukkig leven, helemaal gebruiksklaar?” Wij zullen maar vast proberen om hem hiervoor te enthousiasmeren. Lieve Sint, houdt u dan een oogje in het zeil? En kunt u hem misschien observeren? Op naar een nieuwe leefstijl! En ohja, wees niet bang, u hoeft niet te reageren.

Veel liefs,

Bente

Sint heeft toch laten weten dat hij de kerstman even zal inlichten. Nu me dus maar alvast verheugen op kerst! (Wat ik stiekem al weken doe)… Ik hoop dat jullie allemaal een hele fijne Sinterklaas hebben gehad. En voor de mensen die het nodig hebben, hoop ik dat de kerstman mijn “oproep” heeft gehoord!

Dikke knuffel en Magic Everyday!☆(Nu nog iets meer dan normaal met al die gezellige lichtjes!!)

Delen is magisch
Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *