Vrijstelling?! Iemand?!

Als een bezetene loop ik te hijgen. Het voelt alsof ik net drie rondjes om het voetbalveld heb gerend. Dat moest vroeger wel eens met gym. Een bloedhekel had ik daaraan, want het eindigde voor mij bijna altijd in een flinke astma-aanval met een hart dat zowat buiten mijn lichaam klopte. Gelukkig kreeg ik hier op een gegeven moment vrijstelling voor, omdat het gewoonweg niet te doen was.

Nu komt het niet doordat ik 3 rondjes heb gerend, ook niet 1, zelfs niet doordat ik de trap op ben gelopen, maar gewoon doordat ik door mijn vader of moeder naar de wc ben gedragen en weer terug. Op mijn benen staan lukt niet. Hangend over m’n vader of moeder word ik op de bank gelegd. Uitgeput, bezweet, buiten adem en mijn hart bonkt als een gek.

Het is verschrikkelijk. Ik zou dit geen 5 weken volhouden. Dit weet ik omdat mijn lichaam de afgelopen week al vijf keer heeft aangegeven dat ik gewoon niet meer kan. Wist je dat dat zó’n duidelijk gevoel is? Ik kende dat gevoel ook niet, maar zodra het er is, weet je het meteen. Waarschijnlijk net zo iets als de ware liefde vinden ofzoiets. Hier heb ik helaas nog geen ervaring mee. Was leuk geweest als het andersom was geweest..

Maar goed, mijn lichaam kan dan gewoon niet meer. De beroerdheid, pijn en uitputting worden zo immens hevig, dat ik alleen maar kan liggen en een soort van van bovenaf naar mezelf kijk. Ik concentreer me op het overleven. -Adem in, adem uit. Zolang ik dit vaak genoeg doe, zal ik hier wel uit komen- Soms stromen de tranen over mijn wangen en is het enige wat ik hevig huilend kan zeggen als mijn ouders vragen of ik “er wel bij blijf”: “ik wil gewoon even uit dit lichaam!”

Ik heb nadat ik vreselijk beroerd op de huisartsenpost ben beland de diagnose (scrabbelaars opgelet!!) Neuritis Vestibularis gekregen, oftewel een evenwichtsorgaanzenuwontsteking. Dit houdt in dat alles om mij heen draait en ik dan ook nog eens het gevoel heb dat ik zelf in de wereld draai. Mijn hersenen voelen alsof ze op zo’n speeltuinattribuut staan die steeds harder draait, maar niet zelf kan stoppen. Ik kan dan ook geen stap zetten (was al behoorlijk moeilijk, maar nu onmogelijk). Ook ben ik continu kotsmisselijk, ben ik al vier keer flauwgevallen de afgelopen week, is echt alle kracht uit mijn lichaam (mijn hoofd rechthouden of mijn arm op m’n schoot leggen, is niet te doen) en kan ik niks om me heen écht zien. En een leuk feitje, wat ik ook pas hoorde toen ik dacht: dit houd ik niet lang meer vol bovenop mijn ME, is dat dit 12 weken kan duren…..

Mijn ouders zullen voorlopig nog even leven alsof ze weer een baby’tje hebben en alles voor me moeten doen en mijn moeder zal voorlopig nog wel even op de kamer naast mij moeten blijven slapen, want als ik naar de wc moet, tja.. Sorry mam!

Dit blog heb ik geschreven op een zeldzaam iets helder moment. Spellingsfouten door de dansende woorden en letters zijn door mama verbeterd. Ik kan dan nog steeds geen berichten lezen of beantwoorden, want met het schrijven van deze zin is de draaiduizeligheid 3x zo erg terug.

Is er dan echt niemand die mij hier vrijstelling voor kan geven?!

De berichtjes die aan mij voorgelezen worden, waardeer ik heeel heel erg lieve Magics❤

Loveyou en Magic Everyday!

P.s. de foto hierboven is een tijdje terug gemaakt. Helaas heb ik nu de kracht niet om me op te maken, aan te kleden, rechtop te zitten of m’n gezicht vast te houden. ”Difficult roads often lead to beautiful destinations, so hold on….
Delen is magisch
Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

18 Comments

  1. Meis, wanneer je dit weer kan lezen, weet dat je niet alleen bent.
    Ik had dit ook maanden terug en was waar je was. Het voelt zo hopeloos.
    Dat is het niet, het word beter. Wat beter dan ook precies wezen mag.
    Doe rustig aan. You can do this!
    Liefs,
    Jacquie

  2. Vreselijk, soms wordt je even stil en kan je de juiste woorden niet vinden. Weet dat ik aan je denk, im here for you. I love you powervrouw ❤❤ xxxx Jessica

  3. Lieve Bente,
    Je bent en blijft sterk!! Ik weet hoe moeilijk en ondraagbare zal zijn als iets boven op komt wat je nu allemaal meemaakt…maar het komt goed lieverd!!
    Weet ook dat beter gezegd dan gedaan is…ik vind zelf TE VEEL voor een mens en meestal voor zo een jong en ondernemende persoon zoals jij (van Jeroen gehoord)…het komt goed Magic everyday!!
    Ik blijf voor je bidden en denk aan je!!
    Sterkte lieverd!
    Liefs en kusjes,
    Lígia

  4. Ik vind het zo knap dat je mentaal zo sterk blijft!
    Het is onvoorstelbaar wat je beschrijft laat staan wat jij
    allemaal voelt.
    Het diepste respect voor jou en je familie!

  5. Hallo Bente,
    Ik las je stukje en herkende het meteen. Dit heb ik ook gehad. Vreselijk! Het is alweer jaren geleden, maar vergeet het nooit meer. Zo duizelig en misselijk en niet meer kunnen lopen. Flauwtes, jakkes. Toen het ietsje beter werd kreeg ik speciale fysio therapie voor draaiduizeligheid. Dat hielp. Eerst maar heel kort, dan had ik een uurtje vaste grond onder de voeten, maar geleidelijk aan steeds langer. Het gaat over echt!
    Leef met je mee, beterschap en groetjes Esther

    • Dankjewel voor je supportende woorden Esther! Wat vreselijk dat jij dit ook mee hebt moeten maken 🙁 Beetje bij beetje wordt de draaiduizeligheid minder, maar helaas ga ik lichamelijk erg achteruit..

      Liefs, Bente

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *