Houd er gewoon eens mee op!!

Foto van een tijd terug

Ik ben het zó spuugzat dat mensen maar oordelen over dingen of mensen waarvan ze helemaal geen reet af weten?! Natuurlijk, vrijheid van meningsuiting blabla, maar er zou een verbod moeten komen op meningen die nergens op gebaseerd zijn en op meningen die anderen kunnen kwetsen. Houd daar gewoon allemaal eens mee op, want what the fuck bereik je daarmee?!

Niemand is verplicht om mijn blogs te lezen. Wil je graag blijven weten hoe het met me gaat? Fantastisch dat je jezelf op deze manier op de hoogte houdt, dat is voor mij écht onwijs fijn. Herken je jezelf in mijn blogs en helpen ze je daardoor? Dat doet mij echt heel goed.. Maar ben je hier om vervolgens achter mijn rug om te vertellen wat ik moet doen, om zogenaamd alles op te lossen, terwijl je totaal geen ervaring met deze ziekte hebt, (“ze moet echt eens naar een psycholoog”) dan mag je best gaan. En als je vindt dat ik me aanstel of het overdrijf? Dan vraag ik je nu om per direct te vertrekken en nooit meer terug te komen, want wat ingodsnaam haal jij er uit om dan nog mijn blogs te lezen?

Als je mijn blogs al heftig vindt, dan kun je je niet voorstellen hoe het in het echt is, want juist door dit soort mensen vertel ik niet eens 75% van hoe het echt is. Bang dat mensen inderdaad denken dat ik het overdrijf. Maar godsamme wat is deze klote situatie godvergeten zwaar.

Wie denkt dat het leuk is als je helemaal niks meer zelf kunt, die mag van mij nú voor mijn deur staan. Dan ga ik audities houden en degene die het hardst roept dat het allemaal wel meevalt, mag het hele zooitje van mij overnemen. Met alles erop en eraan. Maar mijn ouders krijg je niet. En zonder mijn ouders, ben jij nergens.

Zonder mijn ouders kun je niet meer naar de wc, niet meer douchen, kun je je niet omkleden, niet verder komen dan je bed, niet meer eten en drinken, geen medicijnen nemen die je heel hard nodig hebt, niet meer je tandenpoetsen, niet meer je haren verzorgen, geen tv meer kijken om je tijd door te komen omdat je zelf niet bij het knopje of de afstandsbediening komt, niet meer je telefoon opladen omdat de oplader niet binnen handbereik ligt en hierdoor kun je dus geen sociale contacten meer onderhouden, geen frisse lucht meer krijgen omdat je zelf je raam niet open kunt zetten, verdwijnen al je spieren nog sneller, omdat niemand je armen en benen masseert. En het ergste: er is niemand die naar je omkijkt qua artsen en instanties, want zelf ben je niet in staat om te bellen, een gesprek te voeren, een verhaal te lezen, dingen te onthouden, uit te leggen of te begrijpen en logisch op te schrijven door de brainfog. Of om überhaupt de telefoon of laptop te pakken.

En naast alle praktische dingen, mis je misschien nog wel het aller meest alle liefde die zij geven, want die liefde zou jou hier doorheen slepen.

Ik wens je veel succes, wie meldt zich aan?

“If we would all be kind, we all would have a peaceful mind” – Bente 

Delen is magisch
Share on Facebook110Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *