Dat 2017 magisch mag worden!

We weten allemaal dat er in een jaar ongelooflijk veel kan veranderen. Dingen die je hele leven op z’n kop zetten of het leven juist helemaal geweldig maken. Ik ben gelukkig heel positief ingesteld en heb altijd alles wel kunnen relativeren. Ja, ik heb soms gezegd dat het een kut jaar was als ik weer iemand had verloren waarvan ik heel veel houd en die mijn leven een stuk mooier maakte of wanneer ik qua gezondheid weer een stuk achteruit gegaan was, maar dan ging ik door en dan probeerde ik er weer wat moois van te maken. Niet met in mijn achterhoofd wat er allemaal nog zou kunnen gebeuren, want “als je bang bent voor morgen, kun je beter vandaag maar gaan liggen.”

Vorig jaar sloot ik mijn jaar af door zelf met mijn zus en haar vriend vuurwerk af te steken. Ik liep over het speelpleintje voor mijn huis en vroeg mijn zus mij te filmen, lachend zwaaide ik naar mijn ouders die voor het raam trots naar ons keken. Allemaal onwijs blij dat dat jaar achter de rug was. Om twaalf uur proostten we met champagne, kijkend naar het vuurwerk door het raam. Ook toen was dat allemaal eigenlijk te zwaar, ging ik over mijn grenzen en voelde ik me langzaam “instorten”, maar het was in ieder geval nog mogelijk voor zo ver je iets “mogelijk” kunt noemen. “DOEI SUPER STOM KUT JAAR!!” riep ik op mijn hardst. Op naar 2016. Dat dit jaar maar heel veel moois met zich mee mocht brengen….

Dat dit jaar zo veel voor mij zou veranderen, hadden we allemaal niet gedacht. Ik zal voor het eerst in mijn leven zeggen dat dit oprecht het zwaarste jaar uit mijn leven is geweest. Ik heb weken gehad dat ik dacht dat wanneer ik mijn ogen zou sluiten, ik dood zou gaan. Ik heb zwart voor mijn ogen gehad van de verschrikkelijke pijn. Ik heb mij moeten laten verzorgen door mijn ouders. Ik heb opnieuw moeten leren om zelf mijn ledematen weer te kunnen bewegen. Ik ben bedlegerig geworden. Ik heb veel dagen in een waas mee moeten maken. Ik heb mensen van wie ik houdt, moeten zien huilen om mij. Ik heb ontelbaar veel aanvallen gehad. De mensen díé ik al zag, waren vooral artsen. Ik heb onwaarschijnlijk veel medicijnen geslikt. Ik ben teleurgesteld door heel wat instanties. Ik heb mijn vijf beste vrienden misschien drie keer gezien dit jaar en sommigen niet eens 1 keer, gewoonweg omdat ik te ziek ben en hetzelfde geldt voor mijn familie en mijn huisdieren. Ook ben ik totaal aangewezen geweest op mijn donkere en stille slaapkamer en op mijn ouders. Geïsoleerd van de wereld buiten mijn kamer.

Nu zou ik willen dat mijn gezondheid in 2017 weer wordt als in 2015. Wat ik toen een super stom kut jaar vond, zou nu voor mij een stuk verbetering zijn. Het zou tenminste draaglijk zijn. Maar hoewel er momenten zijn geweest dat ik heb gevloekt en gehuild en mij afgevraagd heb wanneer het ingodsnaam ophoudt omdat ik het niet veel langer meer volhoud, heb ik genoeg om dankbaar voor te zijn. Genoeg om met een lach op terug te kunnen kijken.

Ik heb onder andere ongelooflijk veel steun gehad aan mijn lotgenoten en aan alle Magics (wat zijn er veel bijgekomen dit jaar!) Ik heb mijn pup Joy gekregen. Ik ben onvoorstelbaar erg verrast met een traplift en hoewel ik die nu vooral gebruik als het écht moet, zal ik hem nog heeeel vaak mogen gebruiken om gewoon voor de gezelligheid even naar beneden te kunnen in de toekomst, hoop ik. Samen hebben we gezorgd voor heel wat bekendheid rondom ME, waarvan ik misschien de echte ernst niet had ingezien als ik niet zo extreem ziek was geworden. Ik ontwikkel mij persoonlijk nog elke dag en ben dankbaar dat ik op zo’n manier naar het leven mag kijken en mag doorhebben waar het in het leven echt om draait. Dat ik andere mensen (de gezonden vooral) bewust kan proberen te maken van het feit dat het zó bijzonder is wat je allemaal kunt en dat je daar écht dubbel en dwars van mag genieten! En natuurlijk ben ik onbeschrijflijk dankbaar voor het feit dat mijn gezin en mijn vriendenkring mij zó erg blijven steunen, met mij blijven meeleven en proberen te begrijpen wat ik doormaak. En ik zal maar niet beginnen over mijn ouders. Wat die hebben moeten doormaken en voor mij doen en betekenen, daar ben ik over een jaar nog niet over uitgepraat…

Net als vorig jaar zal ik ook nu weer hopen dat 2017 een stuk beter zal worden. Hopen dat ik weer tijd mag doorbrengen- en mooie momenten mag beleven met mijn ouders, mijn zus, mijn oma, mijn opa en oma, de rest van mijn familie, mijn huisdieren en mijn vrienden. Het leven draait om samen zijn met mensen waarvan je houdt, om hoop houden als het tegenzit, om genieten, om het zorgen voor jezelf, om lief zijn voor anderen en om het doen van de dingen die jou gelukkig maken. Als alles wegvalt, weet je opeens waardoor je kunt overleven. Leef bewust en besef wat je hebt. Geniet daar met volle teugen van. Neem het leven niet voor lief, niets is vanzelfsprekend. Het kan zomaar opeens helemaal anders worden.. Maar als ik in één jaar tijd zo immens achteruit ben gegaan, dan is het ook mogelijk om in één jaar tijd weer mega vooruit te gaan en daar gaan we weer vol goede moed voor!😁

Tegen alle verwachtingen in, is er gister een klein wondertje, of zeg maar gerust een groot wonder, gebeurd. Ik heb me (even snel) kunnen opmaken:
  
Ik heb even met dubbele gehoorbeschermers in de rolstoel buiten naar de vuurpijlen die mijn zus en haar vriend voor mij hadden gehaald kunnen kijken:
  

En vlak voor twaalven ben ik toch maar even naar beneden gegaan om op de bank te liggen. Anders zouden mijn vader en de dieren beneden zitten en mijn moeder en ik boven en zo wilden wij het nieuwe jaar niet in natuurlijk.

Hier was het net 00.00 uur en trok mijn vader mij omhoog om mij te omhelzen. Stiekem ontroerde deze foto mij een beetje, omdat staan voor mij echt ontzettend zwaar is, dus ik leun helemaal tegen hem aan en val zelfs bijna, maar we moesten toch even die knuffel geven om het nieuwe jaar in te luiden en het oude achter ons te laten. Samen Sterk❤️

En ik kon mijn andere twee honden weer na lange tijd even knuffelen:

Hoe ziek ik mij voelde, wil niemand weten, maar ik heb weer even de kracht kunnen vinden om dat te kunnen verbergen, dat is zo iets groots voor mij! Daar ben ik maan-den echt véél te ziek voor geweest.

Het komt niet helemaal uit de lucht vallen. Naast dat ik vaak rond 00.00 uur een klein oplevinkje heb, is er ook uit de uitslagen van de onderzoeken die er tot nu toe zijn gedaan bij de nieuwe artsafspraken, gekomen dat ik o.a. weer een vitamine D en ijzer te kort had. Dat wordt meteen opgehoogd en aangevuld. Ook is de dosering van de vitamine B12 injecties die ik twee keer per week krijg 10 keer hoger geworden. Dit zijn drie dingen die een groot verschil zouden kunnen maken en mij dus gister dat ene zetje, die ene boost even hebben kunnen geven.

Ik zal dit vanzelfsprekend moeten bezuren en waarschijnlijk niet zo’n beetje ook, maar mijn oma zei: “Het gezegde luidt: wat je met het nieuwe jaar begint, ga je doorzetten.” En dat is natuurlijk een hele fijne gedachte in dit geval🙊 Ook mijn horoscoop zegt dat mijn 7 zware jaren nu voorbij zijn (wat heel toevallig de echte zware jaren zijn geweest) en de 7 goede jaren nu aanbreken. En zelfs de champagne fles kon niet wachten tot twaalf uur, de kurk sprong er uit zich zelf 10 seconden te vroeg uit! Zelfs die was klaar voor een nieuw jaar!

Ik had hoop, ik heb hoop en dat zal ik blijven houden. En ik hoop dat jullie dat ook zo voelen in elke situatie waar je het nodig hebt!

Ik wens iedereen een liefdevol, zorgeloos en een zo gezond mogelijk nieuw jaar met een heleboel geluksmomentjes en verbetering waarbij je dat kunt gebruiken!

Magic Everyday

Kijk ook even op de Facebookpagina om op de hoogte gehouden te worden en teken de belangrijke petitie nu dat nog heel even kan!

Delen is magisch
Share on Facebook183Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *