Where are you Christmas? Why can’t I find you?

Ken je dat? Je zit in een bepaalde situatie en opeens lijkt elk liedje over jou te gaan? Je hoort een liedje voorbij komen die je normaal altijd gedachteloos mee neuriede of mee zong, maar nu hoor je opeens de woorden die ze zingen. Terwijl ik toen het eventjes kon op YouTube keek of ik nog iets gemist had, zag ik opeens een kerstcover van O’G3NE langskomen. De titel viel me op. Ik heb die titel in mijn leven misschien wel 100 keer gezien en gehoord, maar zonder er iets bij te voelen. Het was gewoon de zoveelste titel van de zoveelste kersthit, elk jaar weer. Maar nu sprong hij er opeens uit. “Where are you Christmas?” stond er in grote letters boven het filmpje. En: laat ik het nou precies zo voelen dit jaar, dacht ik bij mezelf. Ik tikte het filmpje aan en drukte op play. Vaak kan ik zoiets helemaal niet kijken en luisteren in verband met de prikkels, maar de nieuwsgierigheid won het deze keer van de verstandigheid.

Ik luisterde. Deze keer écht. En elk woord, elk gevoel viel op z’n plek.

Where are you Christmas?
Why can’t I find you?
Why have you gone away?

Where is the laughter,
You used to bring me?
Why can’t I hear music play?

My world is changing
I’m rearranging
Does that mean Christmas changes too?

Where are you Christmas?
Do you remember,
The one you used to know?

I’m not the same one
See what the time has done
Is that why you have let me go?

Christmas is here, everywhere
Christmas is here, if you care

If there is love in your heart and your mind
You will feel like Christmas all the time

I feel you Christmas
I know I found you
You never fade away

The joy of Christmas
Stays here inside us
Fills each and every heart
With love

Where are you Christmas?
Fill your heart with love

Ik heb dit jaar 0 kerstgevoel. Ik zie geen kerstboom, want te druk. Heb geen lichtjes en hoor geen kerstmuziek, want prikkels. Krijg niets mee van de sfeer buiten mijn kamer, kan geen kerstfilms kijken.. En sinds ik ben gestopt met de infusen, lig ik bijna 23 van de 24 uur in het donker. Aanval na aanval, ik lijk er nauwelijks uit te komen. Alles en iedereen is te veel. Ik voel me zó slecht. En er is geen moment dat ik even op adem kan komen. Geen “magichour” in de avond meer zoals ik in mijn vorige update beschreef.

Voor mijn gevoel is het gewoon een dag als alle andere dagen, een week als elke andere week. Ik moet mezelf er echt aan herinneren dat het kerst is, wat een groot contrast is met het feit dat ik er vroeger altijd al weken (of maanden) van te voren mee bezig was.

Ook dit is een soort rouwproces. Het wordt zo van je afgenomen en je moet het allemaal maar pikken. Geen dief die je achterna kunt rennen, niemand die je er op aan kunt spreken.. Het is nu eenmaal zo en je moet er maar mee dealen. Het is moeilijk. Het is moeilijk om te “zien” of eerder te weten dat de hele wereld om je heen feest viert en jij elke seconde ligt te vechten tegen een klote ziekte. Om te weten dat je familie in hetzelfde huis gezellig samen is en jij alleen in het donker in bed ligt. Om te weten dat kerst ook voor hen niet hetzelfde is en de hele traditie een soort van in elkaar lijkt te storten. Om te zien hoe ze lachen, maar er zo veel verdriet en pijn achter schuil gaat. En dat allemaal door mij. Het is moeilijk.

Maar. Wat het lied óók zegt: “If there is love in your heart and your mind, you will feel like Christmas all the time”. En liefde in overvloed. Ja het voelt soms vreselijk eenzaam, maar ik ben omringd door de meest geweldige mensen. Zo kreeg ik bijvoorbeeld een doos vol kaarten via Write for Lyme en nóg meer kaarten via Kerst voor ME (zie foto bovenaan dit blog). Wat voelde dat goed, dat was net het beetje kerst wat ik nodig had om het weer een beetje te kunnen voelen.. Tegelijkertijd voelde ik me bijna schuldig. Ik mag al zó veel liefde ontvangen en er zijn zó veel mensen die écht alleen zijn of die die liefde veel harder nodig hebben dan ik. Ik heb daarom bij elk kaartje dat ik heb gekregen, dat vol met liefde stond, een beetje naar ieder van jullie die het nodig heeft toe geblazen❤️

Kerstkaarten hebben wij dit jaar niet verstuurd. Ook hier voelen wij ons schuldig over omdat wij er veel hebben gekregen (dank jullie wel allemaal, ook voor de vele lieve berichtjes. Ik kan het helaas niet beantwoorden, maar het doet me heel goed!), maar het lukt gewoon even niet. Nu maar hopen dat mensen dit begrijpen..

Er is veel gaande wat betreft onderzoeken, maar daar later meer over. Ik heb gevraagd, bijna gesmeekt, om deze twee weken toch een paar infusen te krijgen en dit is gelukt. Vandaag krijg ik de eerste weer. Nu maar hopen dat het voor zoverre iets doet dat ik ergens komende week heel even in de avond een uurtje kadootjes kan doen met mijn ouders, oma, zus en Jeroen. Ik lig al beneden natuurlijk, in mijn rustige, nieuwe kamer, dus ze kunnen gewoon hier komen als ik het even aankan. Ik hoop het zó.

Ik wens jullie, lieve Magics, echt geweldige feestdagen toe. Vol liefde, warmte, knusheid, gezelligheid, gezondheid en magische momentjes. En voor de Magics die alleen zijn, iemand moeten missen, zich alleen voelen of het net als ik niet tot nauwelijks kunnen vieren: ik denk aan jullie en ik blaas ongelooflijk veel liefde jullie kant op! Voel je het al?? Je bent nooit helemaal alleen, want in gedachten ben ik bij je.

Dikke knuffel✨

Delen is magisch
Share on Facebook151Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *