Column: “Het is mijn lievelingsweer vandaag!”

Ik adem uit. Mijn warme adem tovert een wolkje in de frisse lucht. Blauw met een paar grote, witte figuren vormt de hemel boven mij. Mijn neus is rood van de kou, maar dat geeft niet. Want de zonnestraal, die net tussen de huizen door op mijn gezicht valt, warmt hem weer een beetje op. 

“Het is mijn lievelingsweer vandaag” app ik naar een vriend. Ik betrap mijzelf op een lach van oor tot oor. Dat ik überhaupt dit appje kan sturen, met déze inhoud, is zó heerlijk. Ik sta buiten. Ik sta gewoon buiten. Alleen. Weliswaar in de achtertuin, niet langer dan een paar minuutjes. Met de kennis dat dit het enige is wat ik kan doen vandaag en ik hier zometeen weer enorm voor moet boeten. Maar dat maakt op dit moment allemaal even niet uit.

Ik sta hier. En ik heb hier zó lang niet kunnen staan. Zó lang heb ik niets anders dan de vier muren van mijn donkere en stille kamer gezien. Ik heb zó lang niet de kou kunnen voelen. Zo lang niet de zon op mijn huid, het licht in mijn ogen. Ik heb zo lang niet de vogeltjes horen fluiten, de honden zien kwispelen omdat ze blij zijn mij te zien. 

Ik sluit mijn ogen. Laat de zon mijn gezicht strelen. Adem een paar keer diep in en blaas met de welbekende wolkjes de lucht weer uit.. Ik geniet. Ook al is het maar voor dit moment. Ook al kan ik me straks door de pijn en de beroerdheid niet meer voorstellen dat ik dat even zo gevoeld heb. En ook al baal ik dan dat mijn geest zo veel meer wil dan dat mijn lichaam aankan. Voor nu geniet ik. En dat is wat telt.

Magic Everyday ♡


Like mijn Facebookpagina en volg mijn Instagram om op de hoogte te blijven! 

Delen is magisch
Share on Facebook454Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone