Column: Trots op mij

 “Ik had vandaag een hel van een opnamedag in het ziekenhuis en ik wil gewoon even zeggen hoe belachelijk trots ik ben op mijn lichaam en op mijzelf, that’s all” schreef ik onder mijn foto op Instagram. Nog even snel in de laatste adrenalineboost, vlak voordat de keiharde crash om de hoek kwam kijken. Ik had die verschrikkelijke dag weer overleefd. Mijn lichaam had voor de zoveelste keer bewezen dat je van het onmogelijke het “mogelijke” kunt maken. 

Voor lange tijd ben ik boos geweest op mijn lichaam. Waarom moet je zo moeilijk doen? Waarom kun je verdomme niet gewoon eens normaal werken? Net als bij de meeste mensen? Ik zag het zelfs een beetje als de vijand. Mijn lichaam dat maar zieker en zieker werd, tegen mijn geest die niets liever wilde dan leven. Een continu gevecht. Frustratie ten top. Totdat ik een tijd terug uit het niets een totaal ander inzicht kreeg. Mijn lichaam was tenslotte helemaal niet hetgeen dat mij ziek maakte, dat waren indirect invloeden van buitenaf! Iets wat mijn lijf óók maar overkomen was..

Het lichaam draait elke dag overuren om je gezond te houden. Wondjes genezen waar je bij staat. Botten groeien weer aan elkaar nadat je iets hebt gebroken. Afvalstoffen worden afgevoerd en uitgescheiden. En bij een virus heeft een “normaal” mens over het algemeen maar een paar dagen nodig om te herstellen. Mijn lichaam houdt van mij en werkt dag en nacht voor mij door, waarom was de liefde dan niet geheel wederzijds? Waarom had ik het gevoel dat mijn lichaam mij dit aandeed? Vanaf het moment dat ik dat inzag, ontstond er een waanzinnig gevoel van dankbaarheid voor hoe het voor mij heeft gevochten de afgelopen jaren. Voor hoe ik ondanks alles nog steeds “leef”. 

We werden een team. Met één gezamenlijk doel: genezen. Na zo’n grote overwinning als bijvoorbeeld het overleven van de afgelopen opnamedag, kan ik vreselijk trots zijn. Ondanks de crash, daar kan ik me zelfs een beetje schuldig over voelen: Jij werkt zo hard voor mij en ik push jou over al je grenzen heen.. Dus na zo’n dag kan ik niets anders doen dan mijzelf stiekem een klein schouderklopje geven en te fluisteren: “Dankjewel, we hebben het weer gedaan. De komende tijd zal ik goed voor je zorgen. Dat beloof ik je..” 

Magic Everyday 


Like mijn Facebookpagina en volg mijn Instagram om op de hoogte te blijven en getuigen te zijn van kleine magische momentjes✨


Post sturen? Dat kan en waardeer ik enorm!🥰

Magic Everyday
Postbus 1025
1700BA Heerhugowaard

P.s. Er zijn veel Magics met dezelfde naam, dus als je je achternaam erbij zet, weet ik precies van wie ik het lieve gebaar heb gekregen. Dat maakt het nog net iets leuker!

Delen is magisch
Share on Facebook411Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Email this to someone