Column: Een ode aan vriendschap

Het afgelopen jaar ontving ik elke maand een puzzelstukje met een lieve boodschap via de post. Afzender: anoniem. Elke keer was ik blij als er weer eentje bij de post zat, maar natuurlijk vooral nieuwsgierig van wie het zou zijn en wat de puzzel zou worden. Nu hij bíjna compleet is, weet ik het eindelijk. …

Lees meer

Column: Een kwestie van vertrouwen

Even schrok ik toen ik opeens dacht dat er al drie maanden voorbij waren. Dat zou betekenen dat ik nog lang niet zo ver ben als dat ik zou moeten en willen zijn op dit moment. Sterker nog, ik heb weer een paar stappen achteruit gedaan. Er zijn nieuwe klachten bij gekomen en klachten van …

Lees meer

Column: Ik ben er zó klaar voor!

Een tijdje terug schreef ik over het feit dat ik na een pittige (en voor mij zeldzame) mental-breakdown, strijdlustiger was dan ooit. Natuurlijk kwam dit grotendeels doordat ik stiekem wist dat er een stamcelbehandeling op mij te wachten stond. Maar ik voelde op dat moment met elke vezel in mijn lijf dat niets mij nog …

Lees meer

Dubbel dubbel..

Niets is wat het lijkt. Uitleg lees je hier↴ Het antwoord op jullie prangende vraag ‘Hoe gaat het nu?’ is: Wisselend. Er zijn kleine momentjes waarop ik iets meer aan kan, maar over het algemeen voel ik me nog even slecht, lig ik nog steeds plat en het grootste gedeelte van de tijd in het …

Lees meer

Lieve Milou, ik heb zó veel vragen..

Hoe langer je weg bent, hoe meer vragen ik heb. Ik ben nu 23, jij nog steeds 17. En ouder zul je ook nooit worden. Ik ben inmiddels “volwassen”, heb de afgelopen jaren veel meegemaakt. Mijn ontwikkeling heeft niet stil gestaan. De jouwe wel..  Ik ben zo benieuwd hoe het was geweest als je hier …

Lees meer

Column: Geduld is een schone zaak

Het is zó ingewikkeld. Ik had verwacht dat de grootste uitdaging op weg naar herstel lichamelijk zou zijn. Maar daar komt ook het mentale deel opeens even om de hoek kijken.. Thuisgekomen na een zware behandeling hoop je stiekem, tegen alle voorspellingen in, dat je je gelijk beter zult voelen. Dat het vanaf dat moment …

Lees meer

#HELPBENTE: Welkom thuis! Wat nu?

Ik ben weer thuis. Thuis van de stamcelbehandeling in Frankfurt. Twee weken lang heb ik in de overlevingsstand gestaan. Niet nadenken, maar gáán. Ik herinner me maar flarden.. De reis, de thuiskomst en the day after De reis was erg zwaar, maar gelukkig ging het ook redelijk vlot. De medewerkers van Stichting Ambulance Wens waren …

Lees meer